hasret hemşire

Hasret idi adı. Kısa saçları jölelenmiş ve itina ile arkaya taranmıştı. Kaşları çok inceydi. Hatta belki kaşı hiç yoktu ve kalemle çizilmişti. Yaşını tahmin etmekte zorlandım. 25-35 arası bir yerlerde olmalı. Diğer hemşirelerden biri "Hasret abla" demese, 25-30 arası derdim. Normal servisini verdiğinde nezaketen söylediğimiz, "Zahmet oldu" sözüne karşılık; "Ne demek? bu görevimiz, hem ben işimi severek yapıyorum" diyordu. Yüzüne yapışmış olan tebessüm belki de ağır makyajından da dolayı kimsenin içini ısıtmıyordu. İçimdeki ses; "Gerçekten de görevi. İşini severek yapmasa da, çok da nefret etmiyor" diyordu.