Biz trafikteyken ve trafik çok yavaşken, kırmızı
transportırın arkasında yeşil elma yiyen kız. Aile akpli bir aile, belli. Kadınlar
kapalı adamın yüzünce mhp’li bir duruş yok. Transporterları olduğuna göre esnaf
olmalılar. Plaka Ankara, buralılar. Piknik dönüşü gibi değil halleri, akraba
ziyareti olmalı. İşte o arabanın arkasında; bir, altı yedi yaşlarında bir kız
çocuğu ve onun kollarında üç dört yaşında bir erkek çocuğu... Ellerinde yeşil
elma sıkışık trafikte yola bakarak sıkılıyorlar. Dudakları hareketsiz, hiç
konuşmuyorlar. Erkek çocuğu daha saf, kızcağız belki de abla olmanın verdiği
yükle daha olgunlarşmış. Olabildiğince ağır şekilde yanlarında gidiyoruz. Kız çocuğu
bize bakıyor biz onlara baktığımız an elindeki elmaya bakıyor. Bakışlarını bizden
kaçırdığı gibi başka bir yere kaçırmaktan da utanıyor. Sonra ona bakmıyoruz, o
bize bakıyor; bir anda ona bakıyoruz, o elmaya bakıyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder