biri

Birbirimizi daha önce hiç görmemiştik. Ortak tanıdıklarımız vardı, adlarımız duymuştuk o kadar. Ortama geç gelen bendim, o benim gelmemi bekliyordu; benim ise onu gördüğümde kim olduğu hakkında zerre fikrim yoktu. “Onlardan biridir nasılsa”, diye geçirdim; nasılsa hepsi hemen hemen aynı değil mi?

İlginçtir haklıydım, model aynıydı. Dinledi, iyi dinleyiciydi ama her şeye cevap vermiyordu. Nezaketen “hı hım”, “evet” gibi sesler çıkartmıyordu ama dinliyordu. Tam nutuk atılası bir insandı. Derin sessizlikleri sorumlusunun nedeni olmadığım ender diyaloglarımdan biriydi.

Öyle herkesin kolay kolay söyleyemeceği şeyler söyledi. Benden sert bir tepki gelmeyeceğini sezdi belki; belki de ortak arkadaşlarımız söyledi. Benden büyük olduğu belliydi ama ne kdar büyük olduğunu bilemedim. Askerliğinden falan bahsetti, sigara içmiyordu.

Aşırı nezaketiyle kastı da. Ayrılırken el sıkışmak istedi ama ben durur muyum yanağımı yanağına samimice sürttüm. İyi biri miydi? Bilemiyorum. En azından kötü değildi. Çok kötü değildi.