" aaa beni sadece bir kez o da beş yıl önce gördün nasıl hatırlıyorsun?", demişti ve bence sorunun cevabını o da biliyordu. çenesindeki o büyük ben onu her zaman hatırlanır kılmıştı. muhtemelen ergenliği boyunca nefret ettiği daha sonra kabullendiği bu damgasının tek faydası da oydu. onu hatırlanır kılmak.
" nerden hatırlayacak, çenendeki ben yüzüdendir", demek geldiyse de içimden sustum. hem bananeydi, hem adnı bile bilmiyordum. yine de içimdeki haylaz piçe engel olamadım ve çenemi kaşıdım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder