Bir kamyonetin arkasına dizilmiş on beş adamdılar. saat akşam beş buçuk olduğuna göre muhtemelen işten dönüyorlardı yazın en sıcak günler geçse de hava öğlen vakti yine de sıcaktı. kim bilr ne kadar çok çalışmışlardı. dolmuş durağında beni gördüklerinde; beyaz şapkalı ve top sakallı olan bana biraz kestiler ama mimikleri düşünceleri hakkında hiçbir ipucu vermedi.
kırmızı ışıktı ve hiçbiri yorgun durmuyordu. kendi aralarında da bir şey demiyor, sadece sağa sola kısa bakışlar fırlatıyorlardı. kırmızı ışıkta ben de dolmuşa bindim ve yol boyu onları biraz daha izledim. istiflerini hiç bozmadılar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder