82

Cahildi ve cesurdu. Bizim ve yan komşumuzun ziline basmıştı. 1 ve 2 numaralara. Apartmanın girişindeli daire numaralarına göre dizilmiş zillerin en alttakilerine. Boyu anca 1 ve 2 numaralara yeten çocuklar da evlerine girmek için zilimize basarlardı. Yaşlı kadıncağız da çok uzun sayılmazdı ama en azından zillerin yarısına basabilecek kadar uzun olmalıydı. 1 ve 2 numaralar olarak kapıyı açtık. Ben postacıdır diye düşündüm. Gerçi çok sağlam yağmur yağıyordu ve postacı beklemiyordum ama öğlenin köründe kapımı çalacak başka kimse yoktu. Apartman otomatına bastım ve merakla kimin geleceğini beklemeye başladım. Apartmanımızdaki bir diğer teknoloji harikası olan  sensörlü ışıklar yandı. öğlenin körü olmasına rağmen demek hava o derece kapalıydı. meraklı gözlerle kim gelecek diye bakarken 1 numara da kapısını açtı, beni kapıda görünce ona özel bir durum olmadığını anlayıp bozuldu. " Kimmiş kapıyı çalan?" dedi, " adamın yüzüne bile bakmadan, " Bilmem" dedim. Gözüm kapıdaydı.

Dilenci kılıklı yaşlı teyze, biraz utangaç gözlerle bana baktı. poffladım ve kapıyı sertçe kapattım. Bazen biraz adileşiyorum